Pedagog szkolny

Marta Kapałka - Pedagog szkolny

Marta Kapałka

Pedagog Szkolny


Poniedziałek10:10 – 14:25
Wtorek09:30 – 14:25
Środa11:15 – 15:10
Czwartek09:30 – 14:30
Piątek10:30 – 14:25

Trudności w nauce – wskazówki dla rodziców

Przyczyny niepowodzeń szkolnych uczniów mogą tkwić w postępowaniu samego dziecka, ale mogą również zależeć od czynników niezależnych (np. zaniedbania środowiskowe, niekorzystna atmosfera w rodzinie, czy długa choroba). Częstą przyczyną jest także nieharmonijny rozwój umysłowy. W takich przypadkach zalecane są badania w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej, po których rodzice otrzymują pisemną opinię ze szczegółowymi zaleceniami do pracy w domu i szkole.

Podstawowym warunkiem skutecznej pomocy dziecku są komunikaty, że jest ono kochane i akceptowane pomimo jego trudności.

Jak pomóc dziecku? 7 najważniejszych zasad:

  1. Interesuj się postępami: Bądź w kontakcie ze szkołą i systematycznie uczęszczaj na zebrania klasowe.
  2. Wspieraj, ale nie wyręczaj: Pomagaj w odrabianiu lekcji i powtarzaniu materiału, by unikać zaległości, ale wdrażaj dziecko do samodzielnej pracy. Pilnuj, aby miało spakowany plecak i przybory na następny dzień. Najlepszym pomocnikiem jest ten, kto wykazuje najwięcej cierpliwości i wyrozumiałości.
  3. Doceniaj wysiłek: Zauważaj zaangażowanie w pracę. Unikaj porównywania ocen dziecka z rówieśnikami lub rodzeństwem.
  4. Motywuj do nauki: Szukaj pozytywnych wzmocnień i chwal za drobne sukcesy.
  5. Buduj poczucie własnej wartości: To absolutny fundament w przezwyciężaniu niepowodzeń.
  6. Planuj dzień: Ustalcie jasny czas na naukę i czas wolny. Zadbaj o wspólnie spędzane chwile (rodzinne spacery, gry, wycieczki).
  7. Dbaj o higienę pracy: Nie odrywaj dziecka od nauki, nie obciążaj pobocznymi zadaniami. Miejsce do nauki powinno być uprzątnięte, pozbawione rozpraszających przedmiotów.

Jak pomóc dziecku w poprawnym pisaniu?

Dyktando w 10 punktach (z komentarzem ortograficznym)
Opracowanie: prof. dr hab. Marta Bogdanowicz

Technika ta ma na celu utrwalenie zasad pisowni, wytworzenie nawyku ich stałego przywoływania („głośnego myślenia”) oraz wyrobienie poczucia odpowiedzialności za sprawdzanie napisanego tekstu. Dziecko ma prawo do popełnienia błędu, ale nie ma prawa pozostawić go bez poprawienia! Ćwiczenie powinno być wykonywane krótko, lecz systematycznie, po wcześniejszym ustaleniu jasnej umowy (stały czas, liczba zdań i nagroda tygodniowa).

  1. Umowa: Ustalcie, że codziennie będziecie robić dyktando z 3 zdań i wymyślcie wspólną nagrodę po każdym tygodniu.
  2. Wybór: Zaznacz w książce dziecka 3 zdania i przeczytaj na głos pierwsze z nich.
  3. Analiza: Dziecko powtarza zdanie i omawia pisownię każdego wyrazu (podając zasady pisowni).
  4. Zapis: Dziecko zapisuje zdanie. Proces powtarzacie dla kolejnych zdań.
  5. Samokontrola: Dziecko samodzielnie sprawdza cały napisany tekst.
  6. Kontrola rodzica: Dorosły sprawdza tekst. Jeżeli znajdzie błędy, nie wskazuje ich palcem, a jedynie podaje ich liczbę.
  7. Słownik: Dziecko ponownie sprawdza tekst, tym razem posiłkując się słownikiem ortograficznym.
  8. Weryfikacja: Dorosły sprawdza poprawiony tekst. Jeśli nadal są błędy, wskazuje tekst źródłowy (z książki).
  9. Korekta: Dziecko porównuje swój tekst ze wzorem i ostatecznie poprawia błędy.
  10. Opracowanie błędu: Dziecko analizuje błędnie napisane wyrazy (podaje zasady pisowni, szuka wyrazów pokrewnych, odmienia wyraz przez przypadki).